Nederlandse Drugs Maatschappij.

Als introductie: Hierbij een filmpje over de Nederlandse Drugs Maatschappij, bewerkt door Max van den Burg.

Jeroen Waardenburg :
Zo lang 80% van de bevolking in dit land het koningshuis Amsberg ze noemen ook wel Oranje Nassau best vindt dat ze dit land regeren en zich verrijken niet zeuren.Tevens veel partijen die de republiek in hun programma hebben staan die uit gerekend de hielen likken van de bovengenoemde familie PvdA likt het hards,niet zeuren .
Politiek gezien kan Nederland vanavond al een republiek zijn,maar ja met de slappo,s in Den Haag kan dat nog wel even duren.

donderdag 15 feb 2018

Jan Tak :
Inkomsten van Nederland? Van de familie Oranje Nassau zal je bedoelen
Om hun geldzucht te bevredigen, koloniale projecten te kunnen realiseren, opmerkelijke investeringen in het ‘moederland’ te kunnen doen of begrotingen kloppend te maken door mensenlichamen uit te buiten en een massale opiumhandel te bedrijven om zo de verdwazing van de geest te exploiteren.”

De Oranjes transformeerde de VOC in de Nederlandse Handels Maatschappij (NHM). De opium handel was tot begin vorige eeuw de drijvende kracht achter deze handelsmaatschappij, welke rond 1900 was uitgegroeid tot een dinosaurus, die in Oost-Indië alles opslokte of het nu plantages, banken en industriële bedrijven waren, toen kort na 1900 de koloniale staat plus particulieren, besloten om niet alleen de opiumhandel te moderniseren, maar ook aan cocaïne te gaan verdienen was de NHM erbij.

woensdag 14 feb 2018

Chris Ripken :
Nog niet zolang geleden was de opiumhandel goed voor de tweede plaats op de lijst der bruto nationale inkomsten van Nederland, leuk filmotheek trouwens1028f3

dinsdag 13 feb 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties