De dag van het referendum, 7-6-‘95


5543-de-dag-van-het-referendum-7-6-95 (Door Manuel Kneepkens)
In 1995 voerde de Stadspartij de strijd aan contra de Stadsprovincie. Het gevecht werd hoofdzakelijk gevoerd via een mantelorganisatie, het comité 'Red Rotterdam' onder leiding van Wim Bekenkamp, ‘toevallig’ ook partijvoorzitter van de Stadspartij en met Paul Kamsteeg als secretaris, ‘toevallig’ ook fractie-assistent van de Stadspartij.


In het comité hadden wij liefst driehonderd vooraanstaande Rotterdammers van allerlei gezindten weten te verzamelen. Allen mordicus tegen de bestuurlijke opdeling van de stad, want dat was de dwaasheid die aan de orde was.
In de praktijk van alledag deed een kleine Gideonsbende van vrijwilligers onder coördinatie van Paul Kamsteeg, het vuile dagelijkse werk: affiches plakken, handtekeningen ophalen voor het referendum, etc.

De ‘Stadspartizaan’ die het portret van Peper met als onderschrift ‘Ik wil Rotterdam opheffen!’ kwistig her en der in Rotterdam had opgeplakt onderhield nauw contact met de groep ‘Red Rotterdam’.Stadspartizaan
De ‘Stadspartizaan’, die het portret van Peper met als onderschrift ‘Ik wil Rotterdam opheffen!’ kwistig her en der in Rotterdam had opgeplakt, onderhield nauwe connecties met deze groep. Officieel werd dat door mij natuurlijk ontkend.
Vooral nadat bovengenoemde de avond voor 1 mei plusminus 60 lantaarnpalen rond het Spiekman-monument te Spangen geheel en al met de fysionomie van Peper (‘Ik wil Rotterdam opheffen’) bleek te hebben beplakt. Beelden daarvan verschenen die avond op TV Rijnmond. Volgens sommigen is dat het keerpunt geweest in het voordeel van het comité ‘Red Rotterdam’.
Het Spiekman-monument is het sociaal-democratisch gedenkteken, waarvoor de PvdA-notabelen op 1 mei de Internationale van een papiertje plegen te zingen. Dus fors opgeklopte verontwaardiging in die kringen over de 'euvele daad' van de Stadspartizaan. (Zijn naam kan ik na al die jaren nu wel onthullen, het was… Fred van der Meij. Hij was toentertijd zowel lid van de Stadspartij als van de SP. Dat laatste is hij nog steeds.)
Het affiche is nu een gewild collectors item.

Burgemeesters
De stichting van de Stadsprovincie was lange, al te lange tijd een project van achter(af)kamertjes-politiek geweest. Van een stel burgemeesters uit de Rijnmond verenigd in een staatsrechtelijk knutselclubje OOR geheten (Overleg Orgaan Rijnmond) onder leiding van de man die zichzelf (voorbarig) beschouwde als de ongekroonde koning van de Rijnmond, burgemeester Peper van Rotterdam.
Zo was daar bv. burgemeester Vleggeert van Spijkenisse. In plaats van zelf een referendum in ‘Spike-city’ te organiseren riep hij de Rotterdammers op om hun referendum te boycotten!
Al even bont maakt het burgemeester Van Bree van Capelle, die overging tot regelrechte intimidatie. Rotterdam moet met de Stadsprovincie instemmen... anders draaide het alleen voor alle tot nu gemaakte voorbereidingskosten op! Van Bree wist heel goed dat de Rotterdamse gemeenteraad zich steeds uitdrukkelijk had voorbehouden, alvorens 'het point of no return' zou optreden, de voorstellen betreffende de Stadsprovincie nog eens op hun merites te bezien.
Naast enge plannen, dus ook nog eens enge mannen!

 ‘Burgemeester Bram Peper van Rotterdam beschouwde zichzelf voorbarig als de ongekroonde koning van Rijnmond’.Gedenkwaardig
Maar het hoofdstuk 'enge mannen in het Rijnmondgebied' zo bleek op de dag van het referendum, beperkte zich bepaald niet tot de eerste burger van Capelle en de eerste burger van ‘Spike-city’.
Ik zal die gedenkwaardige dag, toen de ‘democratische reus’ heel eventjes ontwaakte in Rotterdam, hier nog eens de revue laten passeren.
's Ochtends regende het. Niet zo best. Bij regen gaat immers liefst 17% minder kiezers naar de stembus. Het parlementair- democratisch plichtsgevoel is in Nederland flinterdun.
Tegen elven begaf ik mij naar mijn stemlokaal, de gymnastiekzaal van de lagere school op de Vredehofweg in Kralingen. Een oud dametje kwam juist naar buiten, op krukken.
,,U bent toch meneer K. van de Stadspartij? Ik ben 92. Ik kom nauwelijks de deur meer uit. Ik heb mij met de taxi laten brengen. En ik heb tégen gestemd! Niks geen opdeling van Rotterdam. Ik laat mij mijn stad niet afnemen.’’
Kijk, dat was een opsteker.

Stadhuis
Eigenlijk had ik nu een dagje vrij. Aan de loop van de gebeurtenissen van deze zevende juni viel immers niets meer te veranderen. Pas die avond zou ik weten of Rotterdam al dan niet zou worden opgedeeld.
Tegen vieren moest ik mij naar het stadhuis spoeden. Radio Rijnmond wilde aldaar dringend een vraaggesprek met mij hebben, naar aanleiding van het feit dat mevr. Neelie Kroes, de toen nog toekomstige mevrouw Peper, inmiddels ook de weg van burgemeester Vleggeert was ingeslagen en een dringend oproep - via een interview in De Telegraaf - bleek te hebben gedaan aan de Rotterdammers om niet te stemmen zodat het opkomstpercentage zou worden gefrustreerd waarna de Stadsprovincie - het geestesproduct van haar toenmalige minnaar - er automatisch zou komen! Liefde maakt blind, zullen we maar denken…
Op dat moment zat het opkomstpercentage rond de 38 procent. Net te weinig. Het zou boven de 40% uit moeten stijgen.

Twee-derde
Maar zie, rond vijf uur stroomden de kantoren en werkplaatsen leeg en binnen het uur overschreed het stemmers-aantal de ondergrens van 40,2%, het reglementair voorgeschreven twee-derde van het aantal stemmers van de laatste lokale verkiezingen.
Ik kon mij althans wat dit punt betrof met gerust hart begeven naar Grand Café
'de With' in de Witte de Withstraat, het toenmalig stamcafé van de Stadspartij (thans de Bazaar geheten) alwaar de Harde Kern reeds aan het bier zat.
Maar daar was nog altijd het omineuze woord van toenmalig wethouder Hans Kombrink: ‘Als de Rotterdammers de stadsprovincie afstemmen met zestig procent tegen en veertig procent voor, dan zetten we tóch door... want de mensen stemmen altijd makkelijker nee dan ja’. Fraaie democraat die Kombrink.
Rond acht uur was de uitslag bekend. Liefst 87%van de opgekomen Rotterdammers had de Stadsprovincie afgestemd.
Uit pure vreugde en tevens omwille van een mooi shot voor de Televisie - the medium is the message - maakte ik een ‘André van der Louw-achtig’ berendansje met een rijpe Rotterdamse Schone en begaf mij vervolgens naar het stadhuis. Daar was de stemming om te snijden.

 Toenmalig wethouder Hans Kombrink: ‘Als de Rotterdammers de stadprovincie afstemmen met zestig procent tegen, dan zetten we tóch door... want mensen stemmen altijd makkelijker nee dan ja’.Verongelijkten
De Burgerzaal leek wel een mortuarium. Een kolossale sarcofaag vol stinkend verongelijkten… Peper & Kombrink achtten mij zelfs geen blik waardig.
Felicitaties zoals burgemeester Patijn die zo keurig aan Roel van Duijn had gedaan na afloop van de uitslag van het Amsterdamse referendum waren er absoluut niet bij.
Toen ik het later eens met Bram Peper over dat vertoon van gebrek aan ‘savoir vivre’ op die avond had zei hij dat hij nu eenmaal niet zo in elkaar stak. Hij was nou eenmaal geen Patijn van Amsterdam. En daar had ik maar mee te leven.
Ik kon de snijdende sfeer niet aan en begaf me spoorslags terug naar de warmte van Grand Café de With, waar het feest nu in volle gang was. En toch tegen drieën ‘s nachts - nog maar een klein groepje vreugdedrinkers was over - werd het feest toch nog verknald. Er sloop een onbekend iemand binnen. Later bleek het de heer Pronk te zijn de hoofdredacteur van het Rotterdams Dagblad.
Een wonderlijke aanwezigheid. Want als er één instantie een vurig voorstander van de Stadsprovincie was en van de weeromstuit zwaar tegenstander van de Stadspartij, dan was het 't Rotterdams Dagblad wel geweest. Maar eind goed, al goed.
P. echter bleek de enge man van de dag!

Gesar
Hij raakte aan de bar in gesprek met poppenspeler Wim Noordegraaf, oud-correspondent van de VPRO in Suriname, hoofdredacteur van ons verenigingsblad 'De hersenpooler' en bovenal levensvriend van Marie-Annet van Grunsven.
Ongetwijfeld heeft onze Wim Noordegraaf Leo Pronk een beetje gesard met de 'Albanese' uitslag. Maar de reactie was overdonderend. Hoofdredacteur Pronk drukte - pats! - zijn bierglas in het gezicht van Wim! Ik kon mijn ogen niet geloven. Het bloed spoot alle kanten op. De gemaltraiteerde poppenspeler moest afgevoerd naar Dijkzicht. Politie erbij, verveeld vanwege de zoveelste kroegruzie van die nacht... en Marie-Annet - heeft ooit een Jan Klaassen een zo solidaire Katrijn gehad? - onmiddellijk aan het faxen richting media.
Gevolg, het incident stond vermeld in alle kranten van de volgende dag behalve... in onze eigenste ‘Pronkkrant', het zgn. 'onafhankelijke' Rotterdams Dagblad.

Toen ik thuis kwam, om vier uur ’s nachts, trof ik mijn kinderen slaapdronken aan boven aan de trap.
Ik was aangedaan. Uit hun warme nestjes geklommen om hun vader te feliciteren!
,,Pappa!’’
,,Ja?’’
,,Je hebt gedanst!’’
,,Ja, en..?’’
,,Héél stom gedanst! En het was op tv! Je denkt toch niet dat wij ons morgen op school vertonen kunnen?’’

Vraag: Waarom is er twintig jaar lang geen enkel referendum meer gehouden?
We hebben natuurlijk sindsdien het Europese referendum gehad.
Maar dat was niet op grond van de gemeentelijke referendumverordening.



Op RTVRijnmond kunt u in het kort de geschiedenis van de Rotterdamse Stadspartij nog eens bekijken. Filmpje.

Hester van Sand :
Overigens en terzijde vind ik het ook nogal cru om Fred van der Meij hier ontmaskerd te zien als querulant en agent provocateur.
Ik ken hem als een zachtaardige humanist, en een makkelijk te beïnvloeden –ja– simpele ziel; iemand die er moeite genoeg mee heeft om zijn 'activistische' leven zoals hij dat tot noch toe kende überhaupt een beetje op de rails te houden, die inmiddels de boel wat op een rijtje heeft wat voeten aan de grond heeft bij diverse maatschappelijke organisaties, als 'ervaringsdeskundige', en –bij deze en ongevraagd– terug wordt geworpen op 'onaangepast gedrag' dat destijds wellicht –binnen kringen– een prorté had, maar nu alleen maar als schadelijk en subversief kan worden gezien, waardoor zijn huidige bestaan en reputatie in mijn ogen schade wordt aangedaan.

De 'geuzenpraat' is op dat vlak ongepast roddelen, en schadelijk voor Fred.
(Dit los van het geblaat over Peper, Vleggert, Kombrink; gek dat Fons Burger geen veeg krijgt, of wacht: die was baas van kroeg De With...)

donderdag 11 jun 2015

Hester van Sand :
@ R.Sörensen:

"Ik vind "enge man" een heel milde omschrijving van iemand die een ander een bierglas in het gezicht drukt."

Ja en nee. Wat u nu doet heet 'framing'. Natuurlijk is en blijft zo'n gewelddaad abject. De reactie van betreffende Pronk –bij monde van Hans Roodenburg: dat moeten we dus maar aannemen– laat daar ook geen misverstand over bestaan.

Ik doelde echter op de overdrachtelijke kant.

Het zelfgenoegzaam vitten op 'Brammetje', het familiaire cafégepraat over democratisch gekozen volksvertegenwoordigers en functionarissen, het wauwelen, het blaten, het vingerwijzen.

Terwijl aan 'Brammetje' niet alleen een geweldige burgemeester verloren is gegaan, maar in het tumult ook nog eens een in potentie sublieme minister van Binnenlandse Zaken. En we weten allemaal wat er voor in de plaats is gekomen: hier ter stede, zowel als in den lande.

En we weten ook wat de heer Kneepkens in die tussentijd voor onze stad, voor het land, ons volk en voor de mensheid als zodanig heeft betekend...

donderdag 11 jun 2015

R.Sörensen :
Ik vind "enge man" een heel milde omschrijving van iemand die een ander een bierglas in het gezicht drukt.
Ga naar buiten en vecht het wankelend uit of geef een mep, maar dit ......

maandag 08 jun 2015

Hester van Sand :
In de eerste instantie al voortdurend op de man spelen en dan twintig jaar later nog eens gnuivend natrappen: wie is er dan een "enge man"?


maandag 08 jun 2015

Wim :
Zie naar de biografie uit.En inderdaad jammer en nog is jammer dat het met de stadspartij slecht afgelopen is.

Koos Postema;geldt stinkt niet.

zaterdag 06 jun 2015

Jim P. Postma :
Wat ik in dit verhaal zeker mis is de rol die 'oer-Rotterdammer' Koos Postema hierin heeft gespeeld, als vet betaalde 'goeroe' van Bram Peper.
Bij ons toen geregistreerd als de 'landverrader' van Rotterdam. Daarnaast de ouwe koeien uit de sloot halen van Leo Pronk, hoe goedkoop. Als het écht gaat om ouwe koeien uit de sloot te halen van de toenmalige Stadspartij - waarvan ik zeker de eerste oprichter was - breek mij de bek niet open. Vooral over degenen die daarna deze hele idealistische Stadspartij letterlijk om zeep hebben geholpen. Terwijl toen de Stadspartij de grootste in Rotterdam kon worden. Lees binnenkort mijn persoonlijke biografie hierover en vele andere zwaar teleurgestelden!

vrijdag 05 jun 2015

Wim :
Brammetje Peper nog steeds niet wijzer geworden en nog steeds heel kinderachtig ;wat een kleine jongen. En over nar gesproken hij moet is in de spiegel kijken;een echt pvda regent.

Voor de rest een mooi artikel en mooi filmpje met winterse beelden en dat in mei :)

dinsdag 02 jun 2015

roberto timero :
Fantastisch... ik dacht eerst even dat ik naar een kostelijke persiflage van burgemeester Bram Peper zat te kijken... maar hij was het echt!

Ongeïnteresseerd onderuit hangend in een fauteuil op slome wijze wat stekelig en verongelijkt commentaar brabbelen.

Ken zo in 't theater!

maandag 01 jun 2015

R.Sörensen :
Leuk stuk en leuk filmpje van RTV Rijnmond

Merkwaardig overigens dat de stadspartij, waar ik ook op stemde, nooit ten strijde is getrokken tegen de relicten van de stadsprovincie Rijnmond n.l. de stadsregio en de deelgemeenten.

Nog iets. Onbegrijpelijk dat Manuel ageert tegen het RD Hij moet toch weten, dat de pers een onderdeel is van de bestaande politieke partijen.

In het filmpje laat Peper weer eens zien hoe kinderachtig hij is: nog steeds kinnesinne bij de personificatie van het begrip regent

Als laatste zo'n ijzingwekkende stemming? Heb ik ook wel eens meegemaakt!

maandag 01 jun 2015

Hans Roodenburg :
Omdat ik destijds deel uitmaakte van de financieel-economische redactie van het Rotterdams Dagblad – en de kwestie op enige afstand meemaakte – heb ik natuurlijk hoor en wederhoor toegepast bij Leo Pronk. Zijn visie: ‘Het was een vervelend incident, 20 jaar geleden, waar ik niet graag aan word herinnerd en waarvoor ik toen uitgebreid excuses heb gemaakt. En een gepeperde tandartsrekening heb vergoed van toenmalig Stadspartijlid en poppenspeler Wim Noordegraaf die iets te uitbundig (en vochtig) de overwinning van het referendum vierde. Maar ik had wijzer moeten zijn en hem moeten negeren.
Ik vind het natuurlijk niet fijn dat die ordinaire caféruzie na 20 jaar wordt opgerakeld maar als Manuel dat als voormalig fractievoorzitter van de Stadspartij in de Rotterdamse gemeenteraad nodig vindt gaat hij zijn gang maar. Doe hem intussen de hartelijke groeten.’
Historie is achteraf altijd anders dan ten tijde!

maandag 01 jun 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties