Er is geprobeerd met een Grote Sprong Voorwaarts zowel landelijk als regionaal betalende lezers te bedienen. Die sprong is nu in het ravijn beland. Een negatief eigen vermogen van 80 miljoen Euro houdt in dat de krant in feite failliet is. De krant gaat de ontstane vacatures vullen met freelancers, die minder zwaar op de loonlijst drukken. Het is ook de enige nog mogelijke reddingsboei die de Belg Van Thillo de geplaagde redactie toewerpt. Zoals bekend hebben Jim Postma en mijn persoon enkele jaren terug een plan ontwikkeld voor een nieuw dagblad in de regio Rotterdam. Reeds toen al gingen we uit van een beperkte vaste bezetting en de inschakeling van zo veel mogelijk freelancers. Dat heeft ook te maken met de over het algemeen riante CAO die de Nederlandse Vereniging van Journalisten in de vette jaren heeft weten te bedingen.
Onze belangrijkste les was wie een nieuwe krant, of een nieuw ander medium opzet, kan een groot aantal zaken slimmer, handiger en goedkoper doen. Leedvermaak past ook niet bij de redacties van andere kranten die nu nog buiten schot blijven. De invoering van het dagelijkse tweede katern op tabloid formaat bij De Volkskrant is niet anders dan een ordinaire bezuinigingsmaatregel. Wie het colofon van die krant raadpleegt schiet de opvatting van een Rotterdamse havenondernemer te binnen:” Dat kan ook met de helft minder.”
Het is een feit dat de Nederlandse dagbladen jarenlang in een kartelachtige situatie zowel hun abonnementsprijzen als hun advertentietarieven ver boven de inflatie hebben laten stijgen. Dit aspect wordt zorgvuldig gemeden nu de jammerklachten uit de hoofdkantoren opstijgen.
Ze kunnen het ook niet. De grootste krantenuitgever van Nederland de PCM ging met de gratis krant De Dag na zo’n kleine twintig miljoen Euro de bietenbrug op.
En het kan dus wel. Het kleine onafhankelijke Parool laat tot op de dag van vandaag zien dat een goede Amsterdamse krant in Amsterdam ook verkoopt. De NRC vult met NRC Next een nieuw gat in de markt. Nog voor de rampzalige fusie van het Algemeen Dagblad met de toenmalige kranten Rotterdams Dagblad, Haagse Courant en Utrechts Nieuwsblad vroeg ik de toenmalige baas van PCM Theo Bouwman om een “ Paroolscenario” voor het Rotterdams Dagblad. Met andere woorden: maak het Rotterdams Dagblad onafhankelijk. Hij weigerde resoluut. Sterker nog. Hij voegde daaraan toe:” Wanneer ik hier toen de baas was geweest, had ik het Parool nooit laten gaan.”
Om terug te komen bij het AD. Bij zo’n slachting onder het personeel kan het niet zo zijn dat de leiding niet moet overwegen consequenties te trekken. Dat geldt natuurlijk voor de huidige directie en hoofdredactie, maar ook voor de voormalige NVJ- vakbondsbestuurder Hans Verploeg die nog steeds commissaris is bij die club.
Reacties (1)

Hans Roodenburg
:
| Goede analyse. Om te slagen in Rotterdam zal het (AD) Rotterdams Dagblad toch weer een echt hart voor Rotterdam moeten krijgen en de voorpagina moet dagelijks Rotterdamse kenmerken krijgen. Neem een voorbeeld aan Het Parool. De krant moet ook wat meer toegevoegde waarde en diepgang gaan bieden. Aan een betaalde kreant worden veel hogere eisen gesteld dan aan de dagelijkse gratis dagbladen die bijna overal 'weg te graaien' zijn. Ik heb zelf de discussie in 2005 meegemaakt, maar critici over de nieuwe formule kregen geen schijn van kans. De (nieuwe) leidinggevenden stonden met hart en ziel achter de nieuwe populariteitsformule. En werden er misschien zelf ook beter van in hun nieuwe functie... Wie worden het slachtoffer? | |
|
Misbruik rapporteren
Stem -1
Stem +1
|
Schrijf uw reactie





