Rotterdamse industrie stoot minder CO2 uit

7980-rotterdamse-industrie-stoot-minder-co2-uit


(Van onze redactie)

De industrie in de Rotterdamse haven stoot voor het tweede jaar op rij minder CO2 uit. Dat blijkt uit cijfers van de Nederlandse Emissie Autoriteit (NEA). Over een periode van twee jaar is de uitstoot met 13,6% (4,2 miljoen ton) afgenomen.

De belangrijkste reden is het uitzetten van verouderde kolencentrales medio 2017. De op aardgas gestookte elektriciteitscentrales stonden vaker aan en produceerden daardoor meer CO2: in 2018 1,7 miljoen ton meer dan in 2016. De elektriciteitssector als geheel (kolen- en gascentrales) stootte in 2018 27% (4 miljoen ton) minder CO2 uit dan in 2016.


Opvallend aan de cijfers van de NEA is dat de raffinaderijen in 2018 6,6% (0,6 miljoen ton) minder CO2 uitstootten dan in 2016. Ook op lange termijn doen de Rotterdamse raffinaderijen het goed. De CO2-emissies van de raffinaderijen zijn sinds 2005 met maar liefst 20% afgenomen (2,1 miljoen ton), terwijl de productie in diezelfde periode met 4% is gestegen en er veel meer laagzwavelige producten worden gemaakt. Dat laatste vergt meer energie. De uitstoot van de bedrijven die industriële gassen maken nam tegelijkertijd toe. Zij maken onder andere waterstof waarmee brandstoffen ontzwaveld worden.

In de cijfers van de NEA zijn alle bedrijven die onder het ETS vallen meegenomen. Dit betreft 96% van de uitstoot van de Rotterdamse industrie.

Bron: Nederlandse Emissie Autoriteit 2019.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties