Geert-Jan Laan

Social media

Advertentie...

KOPSTOOT

‘Lullige Lidl’

Vanwege een zeer geraffineerde ‘hackerstruc’ is vlak voor de Kerst mijn computer gecrasht met alle nare gevolgen van dien. Je contacten met de buitenwereld in een keer naar de maan, vleugellam geslagen. Een verhaal apart dat zeker nog binnenkort in dit ‘theater’ volgt. Ter waarschuwing aan een ieder van u.

Op de zaterdag van de Kerstnacht tuf ik met mijn bestelwagentje naar supermarkt Lidl in Overschie. Met name om aldaar een paar dozen kwalitatief goede wijn te kopen tegen een zeer redelijke prijs. Maar zeer zeker ook om mijn oude autotootje (haast 25 jaar oud) ter plekke makkelijk te kunnen parkeren.

De ene keer ga ik daarvoor naar de Aldi op het Eudokiaplein (zeer lastig parkeren bij dit plein) omdat die in mijn ogen, neus en tong, zeer zeker ook kwaliteitswijnen tegen ‘weinig’ in de aanbieding hebben. Jaren terug deed ik dat in Berlijn, bij beide Duitse zaken, een groot feest om inkopen te doen. Tegen wel 20 tot 30 procent goedkoper dan hier in de plaatselijke supermarkten. Voor dezelfde producten. Ra, ra, hoe kan dit?!

Toen ik mijn supermarktwagentje had volgeladen met allerlei ‘lekkers’ voor mijn speciale gasten die Kerstavond was ik aan de kassa toch nog 125 euro kwijt. Enfin met een toch gelukzalig gevoel het wagentje buiten naar mijn auto geduwd. Dat wil zeggen tot halverwege. Bij een rode streep midden op het trottoirs stond ik ineens doodstil vanwege een blokkade in de wielen.

Dat was vroeger nooit zo, ook van binnen geen enkele aankondiging te lezen dat de wagentjes bij een rode streep automatische zouden blokkeren. Daar stond ik toen met mijn feeststemming. Een man met een hond zag het gebeuren en onderdrukte zijn glimlach niet. Ik stond daar gewoon voor grofweg voor ‘lul’.

‘Meneer’, zo sprak ik hem vriendelijk aan, ‘kan u even op mijn wagentje passen, dan ga ik de auto even halen voor het overladen’. De man met hond knikte hier vriendelijk mee in. De enige manier waarop ik mijn ‘old timer’ er langs kon krijgen was via het fietspad parkeren. Wel zodanig dat de fietsers er langs konden. Mijn ‘waakengel’ dankte ik daarbij hartelijk.

En ja hoor, tijdens dat overladen, voelde ik het reeds aan mijn water. Naast mij komt een surveillancewagen van de politie. ‘Ook dat nog’, dacht ik aan mijn portemonnee. Nu was ik bijzonder kwaad op de Lidl die mij in deze situatie deed belanden. Ik ‘lulde’ nu als ‘brugman’, sprak over de Kerstgedachte en ‘lulde’ mij uiteindelijk uit de bon.

Hulde aan deze agenten! En ‘lullige’ Lidl hou ik dus nu voor gezien.

Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties