,,Hoe wilt u het meneer?’’, is altijd de eerste vraag.
,,Boven wat langer en de zijkanten kort maar gedekt.’’
En dan gaat de schaar erin. De zijkanten worden goed onder handen genomen, maar ook de bovenkant. ,,Lekker kort, je vrouw herkent je niet meer’’, grinnikt de kapper.
,,Boven wat langer en de zijkanten kort maar gedekt.’’
En dan gaat de schaar erin. De zijkanten worden goed onder handen genomen, maar ook de bovenkant. ,,Lekker kort, je vrouw herkent je niet meer’’, grinnikt de kapper.
Kappers, waarom doen ze nooit wat je vraagt? Ze zien je hoofd als een kunstwerk dat gemodelleerd moet worden. Niet alleen hier, ze zijn in de hele wereld hetzelfde. Ze weten het altijd beter. In Oost Turkije stond de kapper erop mijn gevlochten staartje af te knippen. Dat paste niet bij een man. In Afrika moest het overal heel kort, in India lang als een guru, in het middenoosten opgeschoren met stekeltjes bovenop.
In Rotterdam-west domineren de Marokkaanse kappers. Kappers met dezelfde smaak als in het middenoosten en Noord-Afrika. Voor 8 acht euro zijn ze heel lang en precieus in de weer. Al jarenlang ben ik een vaste bezoeker. Als ik zeg: ,,niet te kort’’, knikken ze begrijpend.
Neus- nek- en oorharen worden precieus weggeschoren, ze zijn trots op het eindresultaat, ze blijven maar in de spiegel kijken en verbeteren. Ieder te lang haartje wordt weggeknipt. Als een schilder die maar blijft perfectioneren tot hij zijn kunstwerk heeft vernietigd. Goede kappers, maar eenzijdig. Gespecialiseerd in model bloempot.
Nee, dan de kappersschool aan de West-Blaak. Daar knippen leerlingen je voor een tientje. Daar staan de leerling-kappers nog open voor wat je wilt. Dus: ,,Boven wat langer en de zijkanten kort maar gedekt.’’ De tondeuse gaat erin, de krullen dwarrelen naar beneden. Het eindigt in de ‘nieuwste coupe’, hoog opgeschoren met boven midden op m’n hoofd een dot haar.
,,Pap, wat heb je nou gedaan?’’
,,De kapper luisterde niet’’, antwoordde ik.
,,Je hoofd lijkt een ananas’’, was haar definitieve oordeel.
,,Mohammed, sorry man, mag ik terugkomen?''
In Rotterdam-west domineren de Marokkaanse kappers. Kappers met dezelfde smaak als in het middenoosten en Noord-Afrika. Voor 8 acht euro zijn ze heel lang en precieus in de weer. Al jarenlang ben ik een vaste bezoeker. Als ik zeg: ,,niet te kort’’, knikken ze begrijpend.
Neus- nek- en oorharen worden precieus weggeschoren, ze zijn trots op het eindresultaat, ze blijven maar in de spiegel kijken en verbeteren. Ieder te lang haartje wordt weggeknipt. Als een schilder die maar blijft perfectioneren tot hij zijn kunstwerk heeft vernietigd. Goede kappers, maar eenzijdig. Gespecialiseerd in model bloempot.
Nee, dan de kappersschool aan de West-Blaak. Daar knippen leerlingen je voor een tientje. Daar staan de leerling-kappers nog open voor wat je wilt. Dus: ,,Boven wat langer en de zijkanten kort maar gedekt.’’ De tondeuse gaat erin, de krullen dwarrelen naar beneden. Het eindigt in de ‘nieuwste coupe’, hoog opgeschoren met boven midden op m’n hoofd een dot haar.
,,Pap, wat heb je nou gedaan?’’
,,De kapper luisterde niet’’, antwoordde ik.
,,Je hoofd lijkt een ananas’’, was haar definitieve oordeel.
,,Mohammed, sorry man, mag ik terugkomen?''
Reacties (0)
Schrijf uw reactie
