Over de Kunst van het Samenleven

8325-over-de-kunst-van-het-samenleven (Door Rein Heijne)


Kort geleden stond mijn beschouwing Kan kunst de wereld redden? op deze site met daarin een pleidooi om meer aandacht aan kunstzinnige vorming te geven, omdat die een sterke bindende factor binnen een samenleving kan zijn en perspectief kan bieden op een creatieve aanpak van de grote problemen die op ons allen afkomen.

Daarop kwamen een paar reacties die kant noch wal raakten en in het geheel niet ingingen op de inhoud ervan. Sommige van die reacties waren zelfs nogal flauw en kinderachtig. Zo reageerde politicus en historicus Ronald Sørensen met ‘Stoppen met kleien en tekenen, maar intolerantie aanpakken.’ Vreemd, maar bovendien ging mijn verhaal helemaal niet over knutselen. Vervolgens kwam hij met deze nogal raadselachtige opmerking ‘Bedoelde Erasmus kleurkrijt aan ze geven of de oorlog verklaren?’

Waarschijnlijk grappig bedoeld, maar ook dat raakte kant noch wal. Vervolgens deed hij een poging om de lezers duidelijk te maken wie hij met ‘ze’ bedoelde: ‘de mensen die muziek, kleurrijke kleding, culinaire hoogstandjes, afbeeldingen van mensen, etc. willen verbieden duidelijk maken dat we onze grens hebben bereikt, dat ze dat in eigen land c.q. kring maar moeten doen.’ Bij deze wat surrealistische opmerking, brak werkelijk mijn Hollandse klomp. Wat is er misgegaan? Wat is er aan de hand met de culturele ontwikkeling en met de visie op en idealen van kunst en cultuur gebleven?

Met enige opluchting las ik de afgelopen tijd twee wat meer inspirerende teksten. Zo schreef toneelregisseur Ivo van Hove onlangs het essay Kunst is een mensenrecht. Van Hove baseerde dit essay op zijn rede tijdens een debat in het Internationaal Theater Amsterdam (ITA). Hierin stelde hij dat mensen niet zonder kunst kunnen. Omdat kunstenaars door de eeuwen heen in woord en beeld universele verhalen weten te vertellen. Zij uiten wat veel mensen voelen, maar zelf niet kunnen articuleren, aldus Van Hove. Terwijl de Grieken al beseften dat kunst de samenleving een identiteit geeft, wordt heden ten dage het bestaansrecht ervan ter discussie gesteld, waardoor kunst uit het centrum van de samenleving wordt weggedrukt. Een tragische fout, vindt Van Hove. En hij concludeert: ‘Kunst is een basisbehoefte van de mens. Het is een mensenrecht.’

In De kunst van het samenleven beschrijft Hans Alma, hoogleraar hedendaags humanisme bij de Vrije Universiteit Brussel, op ludieke wijze hoe kunst mensen kan inspireren en samenbrengen. Zo staat sinds 2004 in een stadspark van Chicago een sculptuur van de kunstenaar Anish Kapoor: de Cloud Gate. Dit kunstwerk (zie foto) is een grote spiegelende boon, waar een grote aantrekkingskracht vanuit gaat voor de bewoners van Chicago. Niet alleen door het spiegelend effect, maar ook door de vervorming van het spiegelbeeld, zoals we die kennen bij lachspiegels. Toeschouwers en stad lijken door die aantrekking een nieuwe verbinding met elkaar aan te gaan. Zodoende kan een kunstwerk een inspirerende bijdrage leveren aan de sociale cohesie en tevens verstarring, onverschilligheid en onverdraagzaamheid tegengaan.

Arie Torcque :
Helemaal eens met de Hr.Sörensen en dan kan de Hr, Heijne zeggen wat hij wil, Joep Wijnands (NL Ambassadeur ergens in de wereld,) zegt het volgende "Kunst brengt mensen dichter bij elkaar en maakt de wereld kleiner."

maandag 14 okt 2019

Rein Heijne :
Laat de heer Sörensen maar lekker genieten van Wagner. Blijft u maar rustig verder slapen.Maar DWDD gelukkig.
Breaking News: hierbij een link naar een artikel over effect van kunst op brein en te beginnen met kinderen /zo jong mogelijk.
https://www.kunstfanaatjes.nl/artikelen/kunst-broodnodig-kinderbrein/
Prof. Erik Scherder: De verbindingen in de hersenen moet je blijven trainen, een leven lang. Hoe eerder kinderen met kunst en cultuur in aanraking komen, hoe beter: de hersenen zijn immers nog volop in ontwikkeling!

maandag 14 okt 2019

Ronald Sörensen :
Bedankt Jan

Heerlijk weer een uurtje Wagner geluisterd. Koptelefoon want het moet hard.
Wagner is een mooi voorbeeld. Is door een bepaald deel van de bevolking tot taboe verklaard, want hij was de lievelingscomponist van Hitler en schreef een anti semitisch boek: Das Judenthum in der Musik. Zijn muziek zette dus niet aan tot tolerantie.
In Israël wordt sinds een paar jaar zijn muziek weer op waarde geschat en gespeeld. Daar hebben ze het vermogen om over die verschrikkelijke schaduw heen te stappen.

donderdag 03 okt 2019

Ronald Sörensen :
Zucht.

Hier het vervolg.

Stoppen dus met subsidie en de vrije markt haar werk laten doen.
Deze site, Dagblad010 en Geenstijl draaien niet op subsidie. De linkse site Vers Beton en JOOP.nl wel! Misschien een indicatie van wat ik bedoel, want in de kunstwereld is het van hetzelfde laken een pak.

donderdag 03 okt 2019

Ronald Sörensen :
Als er kritiek is vanuit de samenleving op kunst en kunstenaars betreft het vaak de subsidie die gegeven wordt aan projecten waarin weinigen zich herkennen. De subsidie verstrekkers hebben vaak een verborgen agenda c.q. vriendjespolitiek? De € 300.000 voor de pindakaasvloer in Boymans is gegeven door kunstpausen, die ik graag “kleren van de keizer zieners” wil noemen. Kan me ook niet indenken dat dit aanzet tot tolerantie. De 9e van Beethoven misschien wel.
De ware kunst blijft over als we de subsidie weghalen! Afbouwen dus. Als raadslid vroeg ik mijn medewerkers een paar keer te gaan kijken naar gesubsidieerde voorstellingen na de groot opgezette première waar ik een vrijkaartje (pannetje) voor had. Inderdaad: slecht gevulde zalen. Het gevolg is natuurlijk dat men zich gaat richten op de subsidiegever.
John Lantink (theater van de lach) vertelde me ooit, dat hij (geen subsidie) in zalen werd geweigerd, omdat hij hetzelfde repertoire speelde. Volle zalen bleken een bijzaak.
Stoppen dus met subsidie en de

donderdag 03 okt 2019

chris ripken :
Typisch was ook dat de boeren in hun protestretoriek, afgelopen maandag, schreeuwden dat als de kunst zou worden gehalveerd de poppen pas echt aan het dansen gaan. De aanvallen op kunst met woorden en met daden komen altijd terug en duiken op als er "sterke leiders" door groepen worden gevonden. Kunst zet aan tot kijken, denken, en het vormen van eigen meningen. Literatuur, beeldende kunst, muziek, theater enzovoorts zijn bij uitstek menselijke activiteiten in tegenstelling tot voedsel verbouwen, woningen realiseren, transport e.d, activiteiten die bedoeld zijn om in leven te blijven en die door bijvoorbeeld mieren beter worden gedaan dan door de mens en met minder desastreuze gevolgen voor de eigen leefomgeving.
Dat de Nazies en de Sovjet communisten worden geroemd vanwege staatssubsidie voor de kunsten is natuurlijk cynisch. In die en ander aanverwante regimes werden juist kunstenaars die "eigen"werk maakten naar vernietiging kampen gestuurd om te creperen, het werk vernietigd en belachelijk gemaakt1

donderdag 03 okt 2019

Jeroen Waardenburg :
Willen wij de vrijheid om van kunst te genieten behouden, dan zullen we ons teweer moeten stellen tegen de krachten die onze vrijheid willen inperken; die intolerant zijn. Dat kunnen we alleen doen door intolerantie uit die hoek met harde hand te betrijden. CITAAT.

Maar dat wil Rein Heijne niet die gaat voor de linkse dictatuur,blijk ook weer uit zijn schrijfsel. Je hebt mensen die worden nooit wijzer.

Voorts kunst zou vrij moeten zijn van alle politieke ballast,maar het tegendeel is waar.

woensdag 02 okt 2019

Jan Tak :
Van deze kunst kan ik genieten maar maak ik er vrienden mee?

https://www.youtube.com/watch?v=oDdb65l-49E&list=PLea48ykP1OjLFKuldxM_U8Gcva0i8_us5&index=5

woensdag 02 okt 2019

Ronald Sörensen :
Een paar lachspiegels lijken me goedkoper.

Kunst kan mensen misschien soms samenbrengen. Kunst kan ook een ander doel nastreven.
De eerste regiems, waar kunst van staatwege werd gesubsidieerd, waren Nazi Duitsland en de Sovjet Unie. Let op, ik beschuldig kunstenaars en aanhang niet van sympatiseren met deze regiems. Belasteren van mensen met een andere mening laat ik graag aan linkse columnisten over.
Kunst kan het leven verrijken, dat doet het bij mij in ieder geval.
Dat kunst mensen die vijandig tegenover elkaar staan tot vriendschap kan brengen vind ik naïef.
Willen wij de vrijheid om van kunst te genieten behouden, dan zullen we ons teweer moeten stellen tegen de krachten die onze vrijheid willen inperken; die intolerant zijn. Dat kunnen we alleen doen door intolerantie uit die hoek met harde hand te betrijden.

woensdag 02 okt 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties