Jim Postma: te kort een vriend

7904-jim-postma-te-kort-een-vriend (Door Ronald Sörensen)

Omdat ik mijn ergernis over één van de redacteuren van Jims Rotterdam Vandaag & Morgen niet onder stoelen en banken stak, mailde Jim me zo’n vijf jaar geleden voor een ontmoeting.

Hij stelde voor dat we elkaar om twee uur zouden ontmoeten in – het ligt voor de hand – een bruine Rotterdamse kroeg. “Je kan me herkennen aan een witte roos in mijn revers” grapte ik. “Mij aan een zwart ooglapje” liet hij me weten. Toen ik tien minuten te laat binnen kwam rennen zag ik hem inderdaad met dat lapje zitten. Hij zat aan de koffie. Na een kort wederzijds verkennen kwam de hamvraag: “Wat wil je drinken?” Ik keek naar zijn koffie en zei: “Doe mij maar een pilsje” Aan zijn glimlach zag ik dat ik geslaagd was. Hij wenkte de dame achter de bar om twee biertjes in te schenken; aan zijn handgebaar zag ik dat hij een routinier was. Het werd een hele heerlijke masculiene middag met blokjes kaas, worst, bier en moppen. Toen we ons weegs gingen begrepen we dat we elkaar nog meer zouden gaan zien: Genegenheid van beide kanten. Ik beloofde hem stukjes te gaan schrijven voor de site, waar hij met hart en ziel aan werkte.

We hebben elkaar inderdaad later meer gezien en bijna altijd afgesproken in de kroeg. Op mijn verzoek vooral op de Oude Binnenweg (makkelijk met de metro te bereiken) In alle kroegen was hij bekend. Mijn enige kleine ergernis was zijn gewoonte om regelmatig naar buiten te gaan om zijn sigaretje op te steken. Niet echt een probleem, omdat het Jim was.

De ene keer dat ik bij hem thuis kwam – in een groter gezelschap – zag ik het typische enigszins rommelige vrijgezellen huishouden. Jim frituurde bitterballen en op tafel stonden de flessen. Het kan voor mij bijna niet gezelliger. Jammer dat het hele huis even helemaal onder de rook kwam te staan, omdat de frituurpan niet uitgedaan was. We bleken nog een overeenkomst te hebben: We zijn lief voor katten.

Twee weken geleden waren we, achteraf gezien voor de laatste keer, met elkaar in de kroeg. Uiteraard eindigde we in Timmer en kwamen ook de kelkjes aan de beurt; Jim oude jenever met ijs. Daarna ging hij op tijd weg naar zijn vriendin Jana.

“We staan in het bos waar gekapt wordt” vertelde een oud collega van Jim, die me op de hoogte stelde van zijn overlijden. Dat weten we, maar als dan zo’n reus van een vent plotsklaps geveld wordt, dan word je weer met je neus op de harde feiten gedrukt. De bezoeken aan de Oude Binnenweg zullen blijven, maar helaas praten we nu niet meer met Jim, maar over Jim.

Uiteindelijk is onze vriendschap veel te kort geweest.

Ik hoop wel, dat Petrus soepel is en de poort af en toe opendoet om Jim buiten een sigaretje te laten roken.

Jim portret bij Nely op 19 augustus 2018 (Privé foto © Rinus Vuik)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties