Een nieuwe Rotterdammer

7305-een-nieuwe-rotterdammer (Door Geert-Jan Laan)

In zijn meest recente collumn op deze site spreekt Ronald Sørensen vol lof over het jaarlijkse essay gevoegd bij het blad van de historische vereniging Roterodamum.

De schrijver daarvan Sylvain Ephimenco, oorspronkelijk Frans, maar in 1977 als 17-jarige nieuwkomer in Rotterdam gevestigd. Hij noemt zijn essay naar zijn eerste adres in Rotterdam: Feijenoordkade 13A-11.

Hoewel ik al bijna twintig jaar weg ben uit Rotterdam ben ik nog steeds lid van Roterodamum en zo kreeg ik het essay in de brievenbus. Ik heb het in een ruk ademloos uitgelezen. Sørensen heeft dus volkomen gelijk.

Wie het verhaal achter de meest geslaagde inburgering in Nederland en vooral Rotterdam wil lezen ,zal best nog moeite moeten doen om het te pakken te krijgen. Misschien ziet Roterodamum kans om een grotere oplage te verspreiden.

Het begin van het verhaal Feijenoordkade 13A-11 handelt over een brand aan die kade. Hierbij weet Ephimenco, zijn Nederlandse vriendin en enkele buren op het nippertje het vege lijf te redden. Hij ontvangt daar trots zijn eerste Rotterdamse vrienden. Maar hij maakt ook de onderkant van de Rotterdamse arbeidsmarkt mee met slecht betaald keihard werken gedurende lange dagen.

Zoals hij zelf zegt: “Hier begint mijn veroveringstocht naar een nieuwe en veelzijdige identiteit en naar de Nederlandse taal.”

Ronald Sörensen :
Leuk dat je het met me eens bent Gert-Jan.
Ik zou het bestuur van Roterodamum een email kunnen sturen of het essay in herdruk zou kunnen worden uitgegeven,maar dat werkt ongetwijfeld averechts.
Hopelijk hebben onze stukjes zoveel nieuwsgierigheid opgewekt, dat niet-leden er om gaan vragen?

dinsdag 12 jun 2018

Jan Tak :
Simpel gesteld, je bent Rotterdammer als je in Rotterdam, uit Rotterdamse ouders bent geborenen, dit gaat dus minstens drie generaties terug.
Maar bovenal herken je de Rotterdammer aan zijn/haar trots om zich Rotterdammer te mogen noemen, zijn Turkse buurman te mogen begroeten om ter gelijker tijd de zakkenwassers met Turkse vlaggen op "zijn" Erasmusbrug de vreselijke ziekten toe te wensen.

Tja en dan vallen er een hoop "wannabe's" en nepfiguren af, de echte Rotterdammer herkent deze sneu-neuzen op afstand en bromt dan binnensmonds het volledige repertoire.

dinsdag 12 jun 2018

Jeroen Waardenburg :
Een nieuwe Rotterdammer is een persoon die vandaag in Rotterdam geboren wordt.Voorts een echte Rotterdammer is altijd een geboren Rotterdammer.

dinsdag 12 jun 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Geert-Jan Laan

Geert-Jan Laan (1943, Delfzijl) is mede-oprichter van de nieuwe weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen.
Laan begon zijn journalistieke carrière bij Het Vrije Volk en het Rotterdams Parool, werkte van 1970 tot 1975 als sociaal economisch redacteur bij Het Vrije Volk en bedreef tussen 1975 en 1982 samen met Rien Robijns onderzoeksjournalistiek, o.a. naar Lockheed/Northrop, OGEM, etc. Ze wonnen de persprijs 1980 en publiceerden samen vijf boeken.

Daarna werkte Laan tot 1990 als plaatsvervangend hoofdredacteur/directeur van Het Vrije Volk te Rotterdam. Via zijn eigen PR- en journalistiek productiebureau deed hij in 1991 ,in opdracht van Robert Maxwel, onderzoek naar de eerste Nederlandse tabloid.

Hij was tot 2003 hoofdredacteur van Nieuwsblad/Dagblad van het Noorden en was onder meer voorzitter van het Nederlands Persmuseum te Amsterdam. Tevens was hij voorzitter van de Commissie Dag van de Persvrijheid.

KOPSTOOT

Aforismen 2: Oscar Wilde (1854 – 1900)


(Door Kees Versteeg)

Oscar Wilde was een schrijver van Ierse afkomst, die aan het eind van de negentiende eeuw de leider werd van een esthetische cultus; zijn credo luidde l'art pour l'art – kunst om de kunst. In zijn werk wemelt het van de aforismen. Voordat hij als toneelschrijver doorbrak strooide hij al met geestige aforismen op bijeenkomsten van de Londense society. Na een succesvolle reis naar Amerika in 1882 werd hij volgens sommigen de eerste popster uit de wereldgeschiedenis. Maar de geaffecteerde dandy riep ook veel weerstand op. Na een beroemd geworden proces in 1895 werd hij gevangen gezet voor het in de praktijk brengen van zijn homoseksualiteit. In 1900 stierf hij totaal verarmd in Parijs. Hij ligt naast tal van andere beroemdheden begraven op het Cimetière du Père-Lachaise, de grootste begraafplaats van Parijs.

Men moet altijd een tikje onwaarschijnlijk zijn.

De prettigste mensen zijn mannen met een toekomst en vrouwen met een verleden.

Het is monsterachtig hoe mensen tegenwoordig allerlei dingen achter iemands rug zeggen die volkomen waar zijn.

Een cynicus is iemand die overal de prijs, en nergens de waarde van kent.

  • Nieuw

  • Reacties