Het systeem klopt niet.

7171-het-systeem-klopt-niet (Door Ronald Sörensen)

In maart 2010 wist Leefbaar Rotterdam voor de tweede opeenvolgende keer 14 zetels te behalen. De PvdA haalde ook 14 zetels, maar kreeg 400 stemmen meer. Verkiezingsfraude noemde prof. Andre Krouwel het (lid PvdA), nadat hij de beelden had gezien van stembureaus, waar vrouwen begeleid door hun man gingen stemmen. Door de vele onregelmatigheden werden de stembiljetten herteld, maar de uitslag bleef hetzelfde.

Dus ging de formatie beginnen onder aanvoering van Dominic Schrijer (PvdA) die ons een jaar daarvoor in de afscheidsvideo van burgemeester Opstelten van racisme had beschuldigd. Over die schaduw wilden we dan wel heenstappen, want bovengenoemde prof. Krouwel had de verkiezingsprogramma’s bestudeerd en was tot de conclusie gekomen, dat er weinig verschillen waren en dat theoretisch niets samenwerking in de weg zou staan. De partijgenoten hadden duidelijk het advies van hun leider Wouter Bos gevolgd om de programma’s van lokale partijen over te nemen.

Ons voorstel voor de coalitie was simpel PvdA + LR + een derde partij en slechts vijf wethouders, zodat de stad met een solide meerderheid kon worden bestuurd. De reactie was lauwtjes en afstandelijk en uiteindelijk kwam het hoge woord eruit. Ze hadden moeite met twee personen binnen Leefbaar Rotterdam: Mijn persoon en Marco Pastors. We hadden de gebruikelijke beschuldigingen van xenofobie en racisme tijdens de campagne veel te fel weerlegd en teveel gehamerd op de steeds invloedrijkere Islam leek het. Dan stappen wij toch op stelde Marco en ik voor. We waren weliswaar gekozen door de bevolking, maar het belang van de stad - een solide bestuur -gaat voor.

We lieten de boodschap overbrengen door Salima Belhaj * (nu 2e Kamerlid D66) en een kersvers raadslid: Pastors en Sörensen trekken zich terug uit de politiek.

De reactie was verrassend, want ondanks dat hun wens was ingewilligd werd samenwerking afgewezen (400 stemmen verschil!) Kort daarop werd een college van PvdA, D66, VVD en CDA met acht wethouders gevormd, dat beduidend minder steun onder de bevolking had dan onze beoogde coalitie. Onder een borreltje werd het duidelijk. Ons voorstel om de PvdA net als onszelf slechts twee wethouders te geven deed ons de das om. Ze hadden immers drie kandidaten die alle drie een plek opeisten. Triest, want na twee jaar werd Schrijer al wegens onkunde door zijn eigen club naar huis gestuurd (is nu via het kartel burgemeester van Zwijndrecht) een tweede nam tijdens haar bestuurlijke periode een belangrijke functie bij de VNG aan en de derde zag de Waterfrontfraude niet aankomen.

Zullen we niet een keer, net als in de V.S. belangrijke functionarissen direct door de bevolking laten kiezen? Iedere stad heeft een wethouder sociale zaken, financiën, onderwijs, buitenruimte, personele zaken, economie en wij in Rotterdam natuurlijk één van de haven nodig. Laat voor de verkiezingen iedereen, die belangstelling heeft gewoon solliciteren bij een commissie samengesteld door de gemeenteraad, die vijf kandidaten voorstelt (uiteraard wordt de keuze toegelicht) en dan eventueel in twee termijnen de geschikte kiezen, die het uitgeven van de 3.5. miljard regelen en controleren. Dan kunnen raadsleden ook hun werk doen en mee controleren, want nu zitten ze vaak vier jaar te gedogen. Ook die van Leefbaar overigens.

Nieuw idee? Nee hoor Leefbaar Rotterdam presenteerde het al in 2010 na onze bittere ervaring. Het rapport werd geschreven onder auspiciën van … inderdaad prof. Krouwel !

http://www.leefbaarrotterdam.nl/index.php/lr/comments/ronald_soerensen_en_andre_krouwel_presenteren_rapport_nederland_20

*We hadden haar gevraagd, omdat ze onpartijdig was in het geschil tussen onze partijen. Het bovenstaande verhaal is dus te verifiëren !

Foto boven deze column: Dominic Schrijer, inmiddels burgemeester van Zwijndrecht. (Bron foto: Archief Zwijndrecht.net)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties