Nachtleven: De Rex

7040-nachtleven-de-rex (Door Alek Dabrowski)

Rotterdam kent een nachtleven. Daarmee bedoel ik niet de cafés die tot diep in de nacht open blijven. Ik doel op nachtclubs. Vroeger zaten er op Katendrecht vrouwen achter de ramen. In het verlengde daarvan waren er op het schiereiland duistere cafés, die je als nachtclubs kon aanmerken. Rond de Westzeedijk had je ook wat nachtbars. Van dit nachtleven is nauwelijks meer iets over. Een verdwaalde zeeman moet vandaag de dag goed zoeken in Rotterdam om aan zijn gerief te komen. Alleen de ’s Gravendijkwal kent een aantal nachtclubs. Het zijn gesloten bastions. Wat er binnen gebeurt, daar kan de voorbijganger slechts naar raden.

Van een andere orde was de Rex, de legendarische bioscoop aan de Eerste Middellandstraat. De Rex opende de deuren in 1943. In de jaren vijftig draaiden er vooral actiefilms. En voor de kinderen werden er overdag Tarzanfilms vertoond. In de jaren zestig veranderde het aanbod en werd de Rex een seksbioscoop. Hun slogan lag voor de hand: “Voor sex ga je naar Rex”.

In de jaren negentig was alle glamour, voor zover de Rex die ooit had bezeten, verdwenen. Ik kende wat mensen die er in die tijd regelmatig met plezier heengingen. Er moest entree betaald worden, maar de flesjes Hertog Jan waren zo goedkoop, dat je na een uur al winst maakte.

Zij gingen naar de bovenverdieping. Hier was een barretje gehuisvest met podium waarop af en toe een showtje plaatsvond. De muren waren behangen met prikkelend bedoelde afbeeldingen en dito projecties. In het donker van de filmzaal beneden vonden de schunnige handelingen plaats. Die ruimte werd beslist gemeden.

Een enkele keer kwam ik er bij toeval terecht. Op een Griekse avond waren de bardames in toga’s gehuld. Bij nadere inspectie bleken het niet geheel reine lakens te zijn. Waarschijnlijk waren ze diezelfde ochtend van het bed gegrist. De Griekse muzak beperkte zich tot het standaardrepertoire dat je al decennialang moest aanhoren in de Griekse restaurants in de stad.

Het goedbedoelde hoogtepunt van de avond was een showtje. Op het podium verscheen een man in een stierenpak. Het moest een Minotaurus voorstellen, dus geheel in het kader van het thema. In de Griekse mythologie is dit een heldhaftige figuur. Op het kleine podium van de Rex bleef hier weinig van over. Temeer daar het publiek slechts aandacht had voor de flesjes bier op de bar en voor elkaar.

Een in een groezelig laken verpakte vrouw, die uit de coulissen opdook, kon de aandacht van het publiek evenmin vatten. Het was de bedoeling dat de twee publiekelijk tot paring zouden overgaan. Voorlopig werd er wat om elkaar heen gedanst. Door de zware stierenkop bewoog diegene die de mannenrol vervulde nogal onhandig met zijn onderstel. De vrouw nam een wulpse houding aan om hem tot opwinding te brengen. Het geheel was zo potsierlijk dat de weinige bezoekers die er aandacht aan schonken de slappe lach kregen. En slap was in meerdere opzichte de show die we voor ons zagen. De stier droop na tien minuten alweer af, zonder gedaan te hebben wat hij moest doen.

Nahikkend van de lach nam ik een biertje aan de bar. De twee maten waarmee ik hier binnen was gekomen, waren na een kwartier al afgetaaid en hadden dit spektakel gemist. Ik zou het ook niet laat maken. Ineens begreep ik de Amerikaanse filmmaker die dat jaar het IFFR bezocht. Bij de première van zijn film was hij niet komen opdagen. Hij bleek dagelijks in de Rex te vertoeven. Hier viel tenminste wat te lachen, was zijn commentaar.

Wordt vervolgd

Jan Tak :
Ronald maakt een "gebbetje" ik reageer er op en wordt gelijk vals beschuldigd. Kom op Jeroen wees voor één keer een vent en maak je beschuldiging waar of maak je excuus.





vrijdag 02 maart 2018

Jan Tak :
Jammer voor je maar ik zit/zat nooit op een ander forum.
Ik daag je uit kom maar met een link.

donderdag 01 maart 2018

Jeroen Waardenburg :
Weer hier op dit forum worden nu twee mensen vals beschuldigd zwart gemaakt door Jan Tak ,maar ja dat deed hij op andere forums ook,gaat toch is slecht aflopen,mensen zwart maken als ze commentaar hebben op de seksualisering van de reclame.

Een goede internet krant al deze hier moet zich daar van verre houden en zo zich onderscheiden van non kwaliteit en echte kwaliteit.

woensdag 28 feb 2018

Jan Tak :
Psalmen zingende en kantklossende Puchrijders in het Rotterdam van de sixties, nooit geweten dat heeft bestaan. Tja dan begrijp ik nu ook dat jullie, van een simpel bierfilmpje, al opgewonden worden.
Ik kan nooit meer een reactie van beide heren lezen zonder hieraan te moeten denken, Jana had gelijk dit filmpje is voor de heren teveel :-))

woensdag 28 feb 2018

Ronald Sörensen :
Ja, we reden dan wel op Puch of Tomos en droegen nappajasjes, maar we bleven heel braaf en muzikaal. We hadden onze brommers zo afgesteld, dat bij gas geven een bepaalde noot klonk. De C b.v. Die lieten we dan horen en dan begon het gezang.
Dat afstellen deden we tijdens het nuttig handwerken, dat we vrijwel iedere week een paar keer volgden in het wijkgebouw: Ons Genoegen.
De meisjes waren dan aan het breien en kantklossen.

In de weekenden trokken we de natuur in om vogels te bekijken en lange wandelingen te maken. Kan me nog herinneren, dat ik in mijn enthousiasme de snavel van een Kramsvogel brak (weer aangelijmd)

Tijdens één van die wandelingen kwamen we midden in het bos onze dominee Visser weer tegen. Hij droeg, terwijl het kurkdroog was, een korte broek, maar daarover een regenjas. "Je weet maar nooit jongens en meisjes" zei hij toen we hem erop wezen.

woensdag 28 feb 2018

Jeroen Waardenburg :
Denk dat het wel meevalt Jeroen, want mijn vrienden en ik waren lid van de Christelijke Jongemannen Vereniging “De jonge David”CITAAT.

Tja wij konden het al zo slecht voorstellen van jou @Ronald.

Dominees die gingen bekeren in dat sexhol wat Rex later was tja.........LOL.

dinsdag 27 feb 2018

Jan Tak :
Ach ik heb het over mijn tiener jaren (geboren 1946) toen gingen we nog niet naar de Griek op Katendrecht, hooguit een keertje per jaar naar de Chinees op de Nw. Binnenweg. Dat halen we nu ruimschoots in geen probleem.
Maar dan ben jij waarschijnlijk van een eerdere generatie Jeroen.

dinsdag 27 feb 2018

Ronald Sörensen :
Denk dat het wel meevalt Jeroen, want mijn vrienden en ik waren lid van de Christelijke Jongemannen Vereniging “De jonge David”
Als we even tijd hadden lazen we in de Heilige Schrift (vandaar mijn kennis hieromtrent) Het hoogtepunt van de week was altijd de catechisatie van ds. Visser (de meisjes moesten altijd nablijven voor extra les)
We vormden ook een acapella koortje en amuseerden de hele buurt met gregoriaans maar ook met de liederen van Johan de Heer: Heel eucumenisch voor die tijd.
Het ging helemaal goed tot één van ons een scheikundedoos kreeg. “De kleine chemicus” genaamd.

Over Rex gesproken. Veel later zagen wij onze dominee regelmatig uit dat veranderde theater komen. “Dominee is weer gaan bekeren” zeiden wij dan.

dinsdag 27 feb 2018

Jeroen Waardenburg :
Als wij dat zo lezen wat een leegheid,dan hebben wij toch niets gemist,wij reisden toen al luisterde prachtig klassieke muziek en lazen alles wat los en vast zat nu nog.

Voorts uit eten bij toen de enige Griek op Katendrecht zo ook chinees.

dinsdag 27 feb 2018

Jan Tak :
Die chinees ken ik wel, die had strijkers voor dubbeltje per stuk en 8 voor een gulden :-) Hij rekende waarschijnlijk nog met een telraam.
De strijkers waren nieuw in de jaren '60 en knalden als de beste dat heeft Theo Eerdmans nog mogen meemaken "die dacht ik zal er eens op blazen" nooit zoveel succes voor een dubbeltje gehad.
Het zal toch wel verjaard zijn ??? Anders wordt ik achteraf nog beroemd.

dinsdag 27 feb 2018

Ronald Sörensen :
Dat met die flesjes kan ik me niet herinneren.
Wel dat zijbalkon, waar je een deel van het doek niet kon zien.
Mooie tijden, heerlijke jeugd. Rooie Rogges, Rintintin, de Dikke en de Dunne.

Later konden we wel piraten van het achterbalkon gooien, maar dat deden we niet!
Trouwens schiet me nog iets te binnen. In de 2e Schansstraat, hoek Watergeusstraat zat een Chinees, die het hele jaar rotjes verkocht! In de zomer knallen, dat was spectaculair!

dinsdag 27 feb 2018

Jan Tak :
Nu ga ik weer twijfelen Ronald :-) Volgens mijn herinnering rolden, na de pauze, de colaflesjes door de zaal.
Ik kwam er regelmatig, eerst de Roy Rogers films op zondagmiddag, dan rolden ook wij na de voorstelling knokkend naar buiten en later de nachtvoorstellingen op zaterdag (had nl. niet verder vertellen, een korte relatie met de ouvreuse)

Je bent oud als je aan dit soort "spielerijen" terug denkt :-)

dinsdag 27 feb 2018

Ronald Sörensen :
Klopt niet helemaal Jan, want in Prinses lukte die truck niet.
Passage in Schiedam wel!

maandag 26 feb 2018

Jan Tak :
Dat aflopen deden alle bioscopen Ronald:-)
De zaal 1921 geopend als dansschool van de gebroeders Mulders. In 1929 bouwden ze een toneel en kwamen er dansorkesten en cabaret. Piet van der Meer opende in december 1943 het Rex Theater (met boven nog de dansschool) welke kort daarna alweer werd gesloten maar in 1946 wederom werd geopend.
Ach ik ben er veel geweest maar heb de sexperioden met ipv de dansschool een darkroom daar niet mee beleefd, de verhalen over bevlekte stoeltjes deden mij al kokhalzen.
Overigens maakten we dezelfde teloorgang mee met Centraal op de Oude Binnenweg.

Het is mij overigens een raadsel hoe je in dit soort krochten "toevallig" terecht komt???

maandag 26 feb 2018

Ronald Sörensen :
Liep richting doek af!

maandag 26 feb 2018

Ronald Sörensen :
Een enkele keer kwam ik er bij toeval terecht.Citaat.
Aan me hoela.

Als puber ging ik met vrienden naar de bioscoop.
De zaal liep richting doek.
Tegen de jaarwisseling namen we piraten mee. Harde knallers die je aan een luciferdoosje kon aanstrijken. Die gooide we dan over de vloer naar voren. Dan gespannen wachten waar hij zou ontploffen.
We hoorden een knal en zagen een blauwe schicht waarin een silhouet ineenkromp. Daarna gevloek en getier.
De film werd stilgezet en de portier – in een gruwelijk paars - lila uniform – vroeg wie het gedaan had. Meestal stil, maar één keer antwoordde we: “Hij ome Jaap” en wezen naar een volkomen verbouwereerde klasgenoot met een erg grote mond, die een keer meegegaan was.

maandag 26 feb 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties