Niet bang

6529-niet-bang (Door Ronald Sörensen)

Onze kleindochter is bang voor dieren. Zelfs een cavia vindt ze “een beetje eng”, en om honden loop ze met een grote boog heen.

Op de markt van Haamstede stond een kraam van VR4play een Rotterdams bedrijf in Ommoord. Op een scherm zagen we een Tyrannosaurus Rex langzaam een ruimte in lopen en nadat hij de kijker duidelijk gezien heeft, gevaarlijk snuivend naderen. Hij komt steeds dichter bij, schud zijn kop en kijkt je doordringend aan, waarna hij (gelukkig) over je heen stapt en verdwijnt.

“Wil je het proberen” vroeg ik Mare (mijn kleindochter dus) Ze heeft ervaring met Virtual Reality. Ze heeft al op haar verjaardagsfeestje, dat bij VR4play werd gevierd onder water gelopen, is door de stad gevlogen, heeft in een achtbaan gezeten en heeft met een zwaard vruchten door midden gekliefd. Voor het vechten met zombies en een vuurgevecht met ruimteschepen is ze nog te klein.

Ze weet dus hoe het is om met een bril en een koptelefoon op plotseling in een totaal andere werkelijkheid te staan. Toen ik haar dus vroeg of ze misschien naar die naderende Tyrannosaurus durfde te kijken, dacht ze even na en stemde aarzelend toe. “Wees maar niet bang” zei ik. “Ik sta achter je en houd je bij je schouders vast.”

Zo gezegd zo gedaan, op het scherm zag ik het voorwereldlijke monster om de hoek komen en ik voelde dat Mare schrok. “Niet bang zijn, het is niet echt” fluisterde ik, terwijl de Tyrannosaurus langzaam naderde en mijn kleindochter doordringend aankeek. Met dreunende stappen kwam hij dichterbij en even voelde ik Mare weer schrikken. Daarna stond het monster vlak voor haar, schudde zijn kop, brulde en stapte met open muil net over haar heen. Onbewogen bleef ze staan alsof er niets gebeurd was.

Toen het filmpje afgelopen was en ze weer op een terras aan een ijsje zat te likken, complimenteerde ik haar met de dapper doorstane confrontatie met het meest gevaarlijke dier dat ooit geleefd heeft.

Ik voelde twee keer dat je even schrok “zei ik: “Waarom was dat?” “Dat was, omdat ik toen mijn ogen opendeed,“ vertelde ze ontwapenend.




Foto's: Rinus Vuik)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Van een hele klas keerden vier leerlingen terug

(Door Hans Roodenburg)

De Stichting Loods24 en Joods Kindermonument kunnen nog wel even doorgaan met het plaatsen in Rotterdam van zogenoemde Stolpersteine. Dat gebeurt op verzoek. In de Tweede Wereldoorlog zijn er ruim 100.000 Joden in Nederland door de nazi’s vermoord. Vandaag en morgen worden er weer 35 Stolpersteinen geplaatst in Rotterdam.

Na Amsterdam en Den Haag was Rotterdam met circa 13.000 Joodse inwoners de derde stad met de meeste Joodse inwoners aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Van hen zijn er bijna 10.500 Rotterdammers vermoord in de nazikampen. Het merendeel woonde in het oude gebombardeerde centrum.

Vanaf het uitbreken van de oorlog werd de Joodse gemeenschap geconfronteerd met allerlei maatregelen. Volgens de site van de Stichting Loods24 moet men denken aan Joodse kinderen die naar eigen scholen moesten, het dragen van de Davidsster en borden met opschriften als ‘Joden niet gewenscht’ of ‘Voor Joden verboden’, die de Joodse inwoners van de stad steeds verder uitsloten.

De in totaal 35 Stolpersteine worden in deze dagen geplaatst in het trottoir voor huizen waar ooit Joodse Rotterdammers hebben gewoond. Het was hun laatste officiële woonadres. Iedere plaatsing is bijzonder want het gaat over mensen die ergens in Rotterdam hebben geleefd.

Inmiddels liggen er in Rotterdam meer dan 300 Stolpersteine. De kosten ervan zijn bijeengebracht vaak door kleine donaties van bezoekers aan het Museum 40 – 45 NU aan de Coolhaven.

Op de site http://www.yadvashem.org/ zijn namen van Rotterdammers terug te vinden.

Bijschrift foto: Van deze klas keerden vier leerlingen terug........


  • Nieuw

  • Reacties