Niet bang

6529-niet-bang (Door Ronald Sörensen)

Onze kleindochter is bang voor dieren. Zelfs een cavia vindt ze “een beetje eng”, en om honden loop ze met een grote boog heen.

Op de markt van Haamstede stond een kraam van VR4play een Rotterdams bedrijf in Ommoord. Op een scherm zagen we een Tyrannosaurus Rex langzaam een ruimte in lopen en nadat hij de kijker duidelijk gezien heeft, gevaarlijk snuivend naderen. Hij komt steeds dichter bij, schud zijn kop en kijkt je doordringend aan, waarna hij (gelukkig) over je heen stapt en verdwijnt.

“Wil je het proberen” vroeg ik Mare (mijn kleindochter dus) Ze heeft ervaring met Virtual Reality. Ze heeft al op haar verjaardagsfeestje, dat bij VR4play werd gevierd onder water gelopen, is door de stad gevlogen, heeft in een achtbaan gezeten en heeft met een zwaard vruchten door midden gekliefd. Voor het vechten met zombies en een vuurgevecht met ruimteschepen is ze nog te klein.

Ze weet dus hoe het is om met een bril en een koptelefoon op plotseling in een totaal andere werkelijkheid te staan. Toen ik haar dus vroeg of ze misschien naar die naderende Tyrannosaurus durfde te kijken, dacht ze even na en stemde aarzelend toe. “Wees maar niet bang” zei ik. “Ik sta achter je en houd je bij je schouders vast.”

Zo gezegd zo gedaan, op het scherm zag ik het voorwereldlijke monster om de hoek komen en ik voelde dat Mare schrok. “Niet bang zijn, het is niet echt” fluisterde ik, terwijl de Tyrannosaurus langzaam naderde en mijn kleindochter doordringend aankeek. Met dreunende stappen kwam hij dichterbij en even voelde ik Mare weer schrikken. Daarna stond het monster vlak voor haar, schudde zijn kop, brulde en stapte met open muil net over haar heen. Onbewogen bleef ze staan alsof er niets gebeurd was.

Toen het filmpje afgelopen was en ze weer op een terras aan een ijsje zat te likken, complimenteerde ik haar met de dapper doorstane confrontatie met het meest gevaarlijke dier dat ooit geleefd heeft.

Ik voelde twee keer dat je even schrok “zei ik: “Waarom was dat?” “Dat was, omdat ik toen mijn ogen opendeed,“ vertelde ze ontwapenend.




Foto's: Rinus Vuik)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

NEIN, ZWEI! ..

Toen in 1982 ene Helmut Kohl de nieuwe Duitse Bondskanselier werd, was nog maar weinig over hem bekend. Van Duitse collega journalisten hoorde ik dat de nu bij zijn overlijden zo geprezen politicus erbarmelijk slecht Engels sprak. Later hoorde ik wat voorbeelden hiervan.

Kohl was op bezoek bij president Reagan en op weg naar het Witte Huis crashte de limousine van de voor hem rijdende Margaret Thatcher op de limousine van president Reagan. Thatcher stapte uit en sprak:,, I am so sorry." Reagan antwoordde beleefd:,, I am sorry too." Waarop de limousine van Kohl ook botste en de Bondskanselier uit de auto sprong:,, I am sorry Three " sprak Kohl trots.

Later in New York na een bijeenkomst van de VN ging Kohl in een Amerikaanse kroeg wat met zijn secretaresse drinken. Zij wilde sherry. De barkeeper vroeg: ,,Do you want dry sherry?".

Kohl met stemverheffing: ,,NEIN, ZWEI!"

Fotobijschrift: in 1995 bezocht de toenmalige Bondskanselier Helmut Kohl het monument van Zadkine in het hartje van onze stad. Geflankeerd door links toenmalig premier Wim Kok en rechts van Kohl toenmalige burgemeester Bram Peper.




  • Nieuw

  • Reacties