COLUMNS

Het verschijnsel Otten

8214-het-verschijnsel-otten
(Door Ronald Sörensen)

Toen in 2002 bleek dat onze politieke opponenten niet waren opgewassen tegen Fortuyn kozen ze mij als doelwit. Ik was zogenaamd uiterst onverantwoord bezig door de weg te banen voor een “slechte” man als Pim stond met grote letters in het Rotterdams Dagblad, in die tijd nog de kritiekloze partijkrant van de PvdA. Uiteraard werd ik uitgedaagd een weerwoord te schrijven. Ik nam de handschoen op en verwierf daarmee flink wat respect bij mijn fractiegenoten.

Bij een tv. debat op Rijnmond wilde onze tegenstanders alleen debatteren als ook ik mee zou doen, zodat ze – volkomen tevergeefs – Pim zouden kunnen omzeilen. Ook dat werd een succes omdat Pim me vooraf verzekerde: ”Als je het moeilijk krijgt, dan neem ik het over”. Met zo’n secondant kon het niet misgaan.

Ondertussen ging ik het idee krijgen belangrijk te zijn. Ik las mijn artikel nog verschillende keren en bleef naar herhalingen van het t.v. debat kijken. Bijna kreeg ik het idee dat het om mij draaide, maar de reden van de belangstelling voor mijn persoon was duidelijk: Via mij Fortuyn pakken! Toen ik bij Pim langs kwam complimenteerde hij me met mijn artikel en mijn eerste t.v. optreden. “Pas op voor je ijdelheid “zei hij. “Nou dat moet jij zeggen” antwoordde ik: “Waar je in je huis kijkt, staat wel een portret van jezelf” ”Juist daarom weet ik het” zei hij glimlachend.

Hij had gelijk, want aandacht van de pers werkt betoverend. Je mening wordt gevraagd en je lijkt belangrijk. Niet iedereen kan dat goed aan. Ook in mijn eerste fractie waren mensen die de betovering van de camera’s en de kranten niet konden weerstaan. Een katern in de VK met portretten van alle fractieleden deed sommigen denken aan de vooravond van een grote politieke carrière te staan. Dat ze hun positie aan anderen te danken hadden werd naar de achtergrond gedrongen. Hun mening werd gevraagd dus zij waren de dragers van de nieuwe politieke orde. Uiteindelijk stapten er vijf uit de fractie om een eigen partij te beginnen. Die partijen hadden één ding gemeen, ze gingen roemloos ten onder en Leefbaar Rotterdam haalde – helaas zonder Pim – veertien zetels bij de verkiezingen. Dit keer hadden we tijd om goed te screenen.

Een ander verhaal was de toenmalige LPF. Voor het selecteren van de kandidaten was slechts een paar weken de gelegenheid en na de moord op Pim vlogen de ego’s elkaar in de haren. Het gekrakeel werd spreekwoordelijk.

Bij mijn nieuwe partij Forum voor Democratie lijken nu ook LPF toestanden de kop op te steken. Door mijn ervaring heb ik Henk Otten (nu senator) vanaf het begin gewantrouwd om de eenvoudige reden dat hij alle hulp van Leefbaar Rotterdam afwees. Sterker nog hij gedroeg zich bijzonder onbeschoft. “Hij ziet bij ons teveel mensen met capaciteiten en die wil hij niet om zich heen, want in het land der blinden is éénoog Otten koning” meldde ik mijn verbaasde politieke vrienden. Ik was zo boos dat ik zelfs Geert Wilders aanbood de politieke geschillen bij te leggen (geen antwoord zoals te verwachten was).

Ondertussen rees de ster van Henk Otten. Beoogd fractievoorzitter in de senaat. Hij kwam op de buis en in de kranten verschenen artikelen over hem. Ineens stond Henk in de belangstelling en zijn zelfvertrouwen groeide zienderogen. Hij meende zo belangrijk te zijn, dat hij niet in de gaten had gebruikt te worden door de geroutineerde redactie van De Telegraaf. Na de eerste door hem een jaar geleden georkestreerde interne ruzie schoof hij door naar plek drie in de partijhiërarchie. Nu kreeg hij de via de Telegraafredactie gelegenheid naar de top door te stoten: Henk de Grote: Numero Uno van de nieuwe politiek. Zonder aarzelen beet hij in het hem voorgehouden aas met als gevolg dat hij het lid op de neus kreeg: Hoogmoed komt voor den val. Jammer genoeg (ook voor mij) waren de kieslijsten al ingediend en die stonden vol met mensen die voor een groot deel door Henk de Grote uitgezocht waren. Een kans dus dat nog meer dissidenten gaan volgen. Volksvertegenwoordigers die van de kiezers absoluut geen mandaat hebben gekregen en helemaal voor zichzelf gaan (wanneer komt die wetswijziging?) .

Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen. Otten en zijn trawanten hebben die duidelijk niet. Vergetelheid zal hun lot zijn.

(wordt vervolgd)

Lees verder

Wat drinkt de drinker wanneer hij niet d

8208-wat-drinkt-de-drinker-wanneer-hij-niet-drinkt
(Door Alek Dabrowski)
Tim Krabbé schreef eens dat hij iets heel bijzonders had gezien: een wielrenner op een fiets! Hij bedoelde dat hij[...]

Monsieur Jacques heeft vast heimwee naar

8205-monsieur-jacques-heeft-vast-heimwee-naar-rotterdam
(Door Frank Drion)
Tijdens een vakantie op de Veluwe bezochten we het Kröller-Müller museum en wie troffen we bij de ingang? Monsieu[...]

Het opstappen van alle Engelanden

8201-het-opstappen-van-alle-engelanden
(Door Geert-Jan Laan)
VK Brexit 1 Het zit er echt aan te komen. De Verenigde Engelanden, om de Britse deelstaten maar even te noeme[...]

Zo’n festival mag je niet gratis noeme

8196-zo-n-festival-mag-je-niet-gratis-noemen
(Door Han van der Horst)
Beste mensen, ditmaal wil ik het met U hebben over Vlaardingse toestanden, eigenlijk niet omdat die toestanden zo V[...]

Boerkaverbod. Ga zo door!

8180-boerkaverbod-ga-zo-door
(Door Ronald Sørensen)
Op de staatstelevisie zag ik onlangs een lugubere uitzending over de gewoonte op sommige eilanden in Indonesië om [...]

Misvattingen over Erasmus en zijn tijd

8176-misvattingen-over-erasmus-en-zijn-tijd
(Door Rein Heijne)
Onlangs reageerde Ronald Sörensen op het artikel “Tolerantie in tijden van superdiversiteit” in de digita[...]

Nogmaals Vuilnisbelt 010

8171-nogmaals-vuilnisbelt-010
(Door Han van der Horst)
Zondagmiddag was op het grote plein tussen de Bloemstraat en de Zijdewindestraat niet zo ver van de West Kruiska[...]

Massamoordenaars geen probleem

8168-massamoordenaars-geen-probleem
(Door Ronald Sørensen)
Na de val van het Oostblok en het daarop volgende démasqué van de gevallen communistische regimes veranderden de Ne[...]

Zucht…….., steun wethouder Moti

8154-zucht-steun-wethouder-moti
(Door Ronald Sørensen)
Toen in 1848 de eerste trein tussen Amsterdam en Haarlem ging rijden, ging het gerucht dat hierdoor de koeien geen [...]

Triest antwoord aan Vuilnisbelt 010

8139-triest-antwoord-aan-vuilnisbelt-010
(Door Han van der Horst)
Niet alleen Rotterdam, ook een aantal randgemeenten krijgen volgend jaar nieuwe vuilniscontainers. Ze geven lichtsi[...]

Social media

KOPSTOOT

Schreven de goden de Illias en mensen de Odyssee?

Julian Jaynes (1920-1997) was een Amerikaans psycholoog en een avontuurlijk wetenschapper van groot formaat.

Ik citeer uit Wikipedia:

Jaynes was eén van de eersten die een bewustzijnstheorie als puur wetenschappelijk propageerde. In zijn boek The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind uit 1976 beschrijft hij zijn "bicameral mind", ofwel bicamerale of tweekamerige geest, theorie.

Jaynes opvatting is dat de twee hersenhelften, tot circa 3000 jaar geleden, vrijwel onafhankelijk van elkaar hebben gewerkt. In die tijd zouden mensen onbewust zijn geweest en hebben geleden onder het fenomeen ‘stemmen horen’ en andere soorten hallucinaties en zelfs onder vormen van dissociatie zoals die van de meervoudige persoonlijkheid.

De doorbraak van ‘bicamerale geest’ tot bewustzijn zou ongeveer 2700 jaar geleden, ten gevolge van de opkomst van geschreven en gelezen teksten en de spraakevolutie van de oude Grieken, hebben plaatsgevonden. In die tijd, zesde eeuw voor onze jaartelling, werden door de Grieken de democratie en natuurfilosofie ontwikkeld, dat hij ziet als een bewijs voor zijn theorie.

Wanneer we dus, aldus Jaynes, deze definitie volgen, zouden we moeten inzien dat geen van de personages in bijvoorbeeld de Ilias een bewustzijn had. Woorden worden erin niet figuurlijk maar in hun letterlijke oorspronkelijke betekenis gebruikt. ‘Psyche’ betekent adem, niet ziel, geest of bewustzijn; ‘thumus’ betekent beweging/trilling, niet emotie; ‘nous’ betekent waarneming, niet voorstellingsvermogen enz.

Jaynes neemt aan dat de wereld van de Ilias van voor 3500 jaar geleden gedomineerd werd door een tweedelige 'bicamerale geest', waarvan de rechterhelft uitvoerend is en god heette en een linkerhelft die volgzaam was en mens werd genoemd. Het waren de goden die de mensen direct of indirect (via priesters etc.) bevelen tot handelen gaven.

De 'bicamerale mens', aldus Jaynes, ontstond zo'n 11000 jaar geleden ten noorden van de zee van Galilea waar toentertijd een theocratisch georganiseerde nederzetting was gevestigd. Deze samenlevingsvorm verspreidde zich gestaag. De bicamerale beschavingen ondergingen zo'n 3500 jaar geleden geweldige culturele (uitvinding en verspreiding van het schrift) en vulkanische uitbarstingen die vele koninkrijken uiteen deed vallen. In deze chaos kon alleen het bewustzijn zich handhaven. Deze verandering wordt, volgens Jaynes, verhaald in de Odyssee die een eeuw later dan de Ilias werd geschreven. Hierin vinden we bewuste personen en psyche, nous en thumus als metaforen van bewustzijn. Tot zover Jaynes.

(door Kees Versteeg)

De foto is van azquotes.com

  • Nieuw

  • Reacties