COLUMNS

Vandaag is de eerste dag van een nieuw leven

7254-vandaag-is-de-eerste-dag-van-een-nieuw-leven
(Door Torcque Zaanen)

Men zegt vaak dat vandaag de eerste dag is van een nieuw leven, maar wie zegt mij dat ik een nieuw leven wil, of morgen weer een nieuw leven wil beginnen omdat ik me gisteren vergiste in de ingeslagen weg.

Het is niet zo eenvoudig te beredeneren wat goed of slecht is voor ons, iets dat gisteren nog goed leek, kan vandaag slecht zijn.

Inmiddels op een berustende leeftijd te zijn gekomen wordt ons zo vaak de vraag gesteld wat we het liefst zouden veranderen in ons verleden of als we de kans hadden om helemaal opnieuw te beginnen. Op zich een onmogelijke vraag waar we evenzo onmogelijk een antwoord op kunnen geven.

We maken allemaal fouten, en door deze fouten zijn we wie we zijn. Zoals we zijn, zijn we niet geboren. We zijn gemaakt door onze ouders, familie, vrienden, schoolopleidingen, en ook door de vergissingen die we in de loop van ons leven gemaakt hebben. We willen het allemaal beter hebben dan dat we het op dit moment beleven maar wie zegt mij dat ik op een andere manier gelukkiger zou zijn? En als het nou net niet zo is, kan ik dan de klok terugdraaien?

We moeten ons eigen leven leiden en ons niet laten opzadelen door andere personen die het zogenaamd goed met ons bedoelen.

Zo werd mij laats aangeraden om eens naar de kroeg te gaan en een neut te drinken bij het genot van een sigaret. Omdat ik een kleine drie maanden geleden met roken ben gestopt en al meer dan vier jaar niet in de kroeg was geweest, leek het mij een welkome uitnodiging om mijn leven als thuiszitter een lichte wending te geven.

De eerste de beste kroeg die ik tegen het lijf liep moest eraan geloven, want mijn stamkroeg van weleer was helaas verdwenen, net als de eigenaar en de stamgasten.

Monter stapte ik naar binnen. Weinig volk aan de tap, aan een tafeltje twee bier drinkende vrouwen die na een bezoekje aan de Hema (te zien aan de plastic tassen die op de grond waren geparkeerd) hun dorst kwamen lessen, een al wat oudere Turkse of Marokkaanse man die rustig van een kopje thee zat te genieten en twee jongemannen die enorm verliefd leken op elkaar.

Met moeite hees ik me op een van die ongemakkelijke barkrukken en wist eigenlijk niet wat ik zou drinken.

Op de vraag van de barman wat het mocht zijn bestelde ik een kop koffie met melk waarop hij me aankeek alsof ik de moeder van zijn broer twintig jaar geleden in het Kralingse bos had aangerand, waarna ik me haastig corrigeerde en zei, nee,... nee,. man grapje, doe maar een metertje fluitjes. Gelukkig klaarde zijn gezicht gelijk op en hij zei, ha,.. ha,.. die meneer en welk fluitje mag het zijn Heineken of Bavaria, waarna ik weer met een kwinkslag mijn bier onwetendheid probeerde te redden en zei, doe maar Bavaria want na de ontvoering van Albert kan ik geen Heineken meer door mijn strot krijgen. En ik bedacht dat me ook aangeraden was om een sigaret op te steken. Maar waar haalde ik zo snel een peuk vandaan? De Barman wees me naar een automaat naast de deur van het toilet.

Na enkele eurotjes in de machine gestopt te hebben kwam er zowaar een pakje Camel uitrollen en maakte ik met veel afgrijzen aanstalten om na jaren weer een peuk op te steken.

Alleen hier had ik niet buiten de waard gerekend maar buiten een geïrriteerde barman die mij terug floot met een hé wat gaan we doen, het is hier een openbare gelegenheid en daar mag van de minister niet gerookt worden. als u dus wilt roken moet u dat buiten doen. Ik probeerde me nog te verweren door te zeggen dat juist buiten een openbare gelegenheid is dus dat juist daar niet gerookt zou mogen worden maar hier in een kroeg, pardon in dit café wat in wezen een besloten ruimte is omdat deze ruimte van iemand is die zijn ruimte beschikbaar stelt aan personen die daar gebruik van willen maken, en of dat nou een biertje drinken is of een sigaretje roken dat maakt toch niet zo veel uit.

Nu keek de barman me met een dichtgeknepen oog, wel erg onvriendelijk aan en zei dat ik dat dan maar aan de minister moest vertellen. Na een moment van rustige overdenking besloot ik toch maar eieren voor m’n geld te kiezen en me te wijden aan het kachel maken van de resterende fluitjes.

Bij het zesde fluitje begon ik al aardig dubbel te zien en zo kwam ik in contact met Ineke, een op het eerste gezicht aantrekkelijke dame van iets onder de middelbare leeftijd.

Ze vertelde dat ze sinds een paar jaar was gescheiden van een Antiliaan en dat het haar moeite kost om alleen in slaap te komen en of ik er bezwaar tegen had om voor een nacht mijn bed met haar te delen. Eerlijk gezegd na de halve maraton fluitjes weet ik echt niet meer of ik ja gezegd heb, maar in elk geval werd ik de volgende morgen wakker met een kater die klonk als een klok en een vrouws-persoon (van bijne tweekeer de middelbare leeftijd) in mijn bed. Ze keek me glimlachend aan en zei dat ik niet hoefde te schrikken omdat er totaal niets was gebeurd die nacht wat we niet konden vertellen aan onze kinderen.

We hebben samen ontbeten en een sterke pot koffie gedronken en ze is vertrokken zonder afscheid te nemen want dan zouden we elkaar nooit meer zien en dat zou toch wel jammer zijn volgens haar.

Na mijn ontnuchtering werd ik kwaad op de tipgever die me de aanbeveling gaf een neut en een peuk te gaan consumeren in een kroeg. maar in werkelijkheid moet ik kwaad zijn op mezelf.

Nu vraag ik me af of het mijn leven zou veranderen als ik dit zou kunnen uitwissen. Natuurlijk niet, ik ben een ervaring rijker omdat we elke dag weer nieuwe dingen beleven en moet ik eigenlijk de tipgever dankbaar zijn, ondanks de kater die ik ervan heb overgehouden. Wat ik in elk geval wel weet is dat het morgen zeker niet de eerste dag zal zijn van een nieuw leven.

Lees verder

Zullen wij laten horen?

7249-zullen-wij-laten-horen
(Door Ronald Sörensen)
De tranen liepen over mijn wangen toen ik de eigengoal van Sparta tegen Dordrecht zag. Het afgelopen seizoen [...]

‘Kwakkie’ met Lucky Day

7246-kwakkie-met-lucky-day
(Door Jim Postma)
Zit heerlijk zomers te genieten op het terras van café Companje aan de Teilingerstraat als voormalig leraar Pieter [...]

‘Zimmer mit früstuck’

7234-zimmer-mit-fr-stuck
(Door Jim Postma)
Thuis werden we van jongs af aan opgevoed met een soort van ‘Duitser-haat’. Wijlen mijn oude heer kon op het laat[...]

Beton

7225-beton
(Door Henk Weltevreden)
Noord-Korea met de oorlogszuchtige taal van leider Kim Jong-Un, net als die van Donald Trump, staan al wekenlang we[...]

Kinderen, dronken mensen en uiteindelijk

7221-kinderen-dronken-mensen-en-uiteindelijk-nieuwsuur
(Door Ronald Sörensen)
De onthullingen van Nieuwsuur over salafisme binnen door Nederland gesubsidieerde moskeeën heeft veel mensen de ogen[...]

De wortel van de democratische boom en d

7212-de-wortel-van-de-democratische-boom-en-de-bijl
(Door Ronald Sörensen)
Op de cover van onze grondwet staat dat Nederland een democratische rechtsstaat is. Essentie is dat bij conflicten de[...]

Eén schoen

7197-e-n-schoen
(Door Alek Dabrowski)
Onlangs was ik in debatcentrum Arminius. Als een van de laatsten verliet ik het pand. Vlak voor vertrek bezocht ik no[...]

Kratje bier

7195-kratje-bier
(Door Jim Postma)
Drie steigerwerkers zijn aan de slag op 15 meter hoogte aan een pand nabij het Churchillplein. Zij zijn daar bezig[...]

Weg ziekenhuisbed

7191-weg-ziekenhuisbed
(Door Frank Drion)
Wij maken wel grapjes over de situatie in het Verenigd Koninkrijk, waar de bedden op de bon schijnen te zijn. Met als[...]

Het systeem klopt niet.

7171-het-systeem-klopt-niet
(Door Ronald Sörensen)
In maart 2010 wist Leefbaar Rotterdam voor de tweede opeenvolgende keer 14 zetels te behalen. De PvdA haalde ook 14 z[...]

Social media

KOPSTOOT

Irezumi

De –heel jaren zestig- behoorlijk door sex en geweld gefascineerde Yasuzô Masumura wist met zijn obsessies behoorlijk mooie films te maken. 'Irezumi' is er één van. 'Irezumi' dat zoveel betekent als tatoeage, gaat over een winkelierdochter die de benen neemt met een winkelbediende. Vervolgens wordt ze tot prostitué of geisha gemaakt.


Ze krijgt een tatoeage op haar rug die haar toch al niet al te fijne karakter nog wat scherpere kantjes geeft, of daar in de film als excuus voor wordt gebruikt.
De trailers die als extra op de DVD staan, laten nog wat meer typisch Matsomura (1924-1986) zien. Dat is bepaald niet typisch Japan.
Masumura studeerde weliswaar ijverig en veel in Japan, waaronder rechten en literatuur, maar ging daarna door naar Italië. Van 1951- 1953 studeerde hij film aan het Centro Sperimentale Di Cinematografia. Hij zei erover: Na twee jaar Europa beleefd te hebben wilde ik mooie, vitale en sterke mensen die ik daar leerde kennen portretteren. Dat bleef hij doen in zijn Japanse films. Zo lopen er meerdere culturen door zijn films heen. Hij is niet de enige bij wie dat gebeurde. Van Gogh was weg van Japanse prenten. De voorbeelden zijn legio. Het maakt uit. Soms wordt iets door weten mooier, soms ook niet.

(door Ronald G)


  • Nieuw

  • Reacties