COLUMNS

Hoe onrecht ingrijpt in mijn (ons) dagelijkse leven

8138-hoe-onrecht-ingrijpt-in-mijn-ons-dagelijkse-leven
(Door Ronald Sörensen)

In mijn vorige stukje heb ik geschreven van wie ik zoal excuses wil. Sommigen reageerden met de opmerking dat ik het leed, dat nog dagelijks door mensen gevoeld wordt, bagatelliseer. Ik ben echter niet over één nacht ijs gegaan. De gevolgen van het handelen door diverse niet-Nederlandse en Nederlandse groepen in het verleden beïnvloeden me nog steeds en roepen negatieve gevoelens op bij mij en bij vele andere slachtoffers.

Neem de Italianen. De Romeinen ontdekten ons gebied dat in die tijd t’Ho(ut)land heette. Deze naam geeft al aan waarmee ons land bedekt was: met hout. De Romeinen begonnen als eerste met enorme kap. Voor hun woningen, schepen en de bewallingen van hun forten. Ze hebben daarmee kale plekken veroorzaakt die tot op heden niet herbebost zijn: gevolg veel CO2 in onze lucht, waardoor mijn milieubelasting omhoog gaat. Daarbij hebben ze rivieren verlegd, zodat we nu nog heel verwarrend opgescheept zitten met twee IJssels (o.a. De Hollandse) en twee Rijnen. Ik heb het er als zeiler knap moeilijk mee gehad en andere wanhopige watersporters regelmatig de (vaar)weg moeten wijzen.

De Spanjaarden en het Vaticaan hebben het zo bont gemaakt, dat ik ben opgegroeid met een te grote scepsis t.o.v. ons Katholieke volksdeel. De verzuilde samenleving heeft veel leed veroorzaakt. Ik mocht niet met “Roomse” meisjes omgaan en moest op zaterdag gaan voetballen om niet op zondag tegen een Katholieke vereniging te hoeven spelen. Vandaar dat ik als jonge man iedere zaterdagavond na het voetballen naar de kroeg kon gaan en nu nog zit opgezadeld met vaak een te grote dorst. Mocht ik ooit naar de AA gaan, dan gaat de rekening naar de Spaanse ambassade.

De Fransen hebben schuld aan het feit dat ik jarenlang werd gekweld met Franse les. Terwijl het Frans ondertussen een soort tweederangs taal is geworden zijn generaties kinderen – waaronder mijn eigen (klein) kinderen – verplicht geweest die verschrikkelijke grammatica en dat moeilijke idioom te doorgronden. Het logische equivalent: Spaans, is ook al om duidelijke redenen (zie hierboven) afgevallen. Gevolg Spanjaarden kunnen me niet begrijpen en Fransen willen me niet begrijpen.

De Russen, die de Duitsers vrijspel gegeven hebben door hun niet aanvalsverdrag zijn mede verantwoordelijk voor het feit dat ik opgegroeid ben met een hekel aan Duitsers en vermoeid werd met ellelange verhalen over de oorlog. Zo vermoeiend en ingrijpend, dat ik er uiteindelijk volkomen tegen mijn zin maar mijn beroep van heb gemaakt; eigenlijk had ik piloot of dierenarts willen worden. Daarbij ben ik geboren op 4 mei. Als kind heb ik zwaar geleden – traumatisch bijna – onder het feit dat juist mijn verjaardag een dag van nationale rouw is. Tot zo ver reikt het tekenen van een niet-aanvalsverdrag! Bedankt Stalin en Molotov!

Over de Nederlanders, die als onderdeel van de landadel of stammende uit een regentenfamilie onze voorouders veel onrecht hebben aangedaan kan ik niet uitgeschreven raken. Het door hen veroorzaakte onrecht heeft in mijn geval geleid tot een volkomen verkeerde politieke keuze in mijn jeugd. Ik ben zelfs enige jaren lid geweest van de PvdA. Soms droom ik nog wel eens over die periode en word badend in het zweet wakker. Na het zien van een programma van (linkse) politieke partijen durf ik eigenlijk niet te gaan slapen. Die prille negatieve politieke ervaring heeft me ook kopschuw gemaakt voor politieke partijen, zodat ik in uiterste nood, maar voor mezelf ben begonnen. Veel te laat om er een lekkere betaalde functie aan over te houden.

Maar wat het meest aan me vreet is het feit, dat ik ondanks die vele externe struikelblokken in mijn maatschappelijke carrière, toch redelijk terecht ben gekomen: Leraar op het voortgezet onderwijs en zelfs gemeenteraadslid. Ik kan dus helaas al die beren op het pad van mijn ontwikkeling niet gebruiken als excuus voor maatschappelijk falen.

Misschien is die afgunst wel de oorzaak van mijn cynisme. Het lijkt me heerlijk om als er iets niet helemaal naar wens gaat, daar anderen de schuld van te kunnen geven. Al zijn ze al eeuwenlang dood.

Lees verder

Ganzenpas

8134-ganzenpas
(Door Frank Drion)
Het was leuk om te zien hoe geduldig automobilisten en fietsers, met een glimlach op het gezicht, wachtten tot de w[...]

Grijp je kans, grill een gans

8128-grijp-je-kans-grill-een-gans
(Door Yvonne Nesselaar)
Ganzen zijn de nieuwe heersers in de wereld van de Rotterdamse watervogels en ik denk dat ze niet snel weer zullen ve[...]

Ronald Sørensen eist excuses

8127-ronald-s-rensen-eist-excuses
(Door Ronald Sörensen)
Ik eis excuses van …… De Italianen zijn de nazaten van de Romeinen, die ons land binnenvielen en duizenden G[...]

Rechtbank Wilders-proces laat een kans l

8118-rechtbank-wilders-proces-laat-een-kans-lopen
(Door Ronald Sörensen)
In ons land is een directe scheiding tussen de rechtgevende, de uitvoerende en de rechterlijke macht. Zoiets bestaa[...]

De Engelse Pub

8109-de-engelse-pub
(Door Alek Dabrowski)
In mijn vorige cafécolumn over het verloren gegane café Pleij noemde ik terloops de Double Diamond op de hoek We[...]

Slobberwerk

8105-slobberwerk
(Door Frank Drion)
Weten Arie Slob en zijn ambtenaren wel waar ze het over hebben? Omroep is een vak apart, dat weet ik uit eigen ervar[...]

Fascistoïde

8088-fascisto-de
(Door Ronald Sörensen)
Soms willen mensen zich beter c.q. slimmer voordoen dan ze zijn. Taal kan als graadmeter voor slimheid werken en dat [...]

Poetry International keert terug waar he

8084-poetry-international-keert-terug-waar-het-begon
(Door Mark Boninsegna)
Gisteren was de opening van de vijftigste Poetry International. Voor deze feestelijke gelegenheid is het festival wed[...]

Het oordeel van de tijdgenoten klopt

8074-het-oordeel-van-de-tijdgenoten-klopt
(Door Ronald Sörensen)
De hopelijk kortstondige opleving van de PvdA is Asscher waarschijnlijk naar zijn hoofd gestegen, want hij noemt sena[...]

Eeuwig grijs

8071-eeuwig-grijs
(Door Olphaert den Otter)
In het midden van de Kleurenbol van Philipp Otto Runge (1777 - 1810) is een volmaakt grijs punt. Deze punt - of d[...]

Social media

KOPSTOOT

Bloemkolen

(door Wim de Boek)

New York 1, 2, 3 Pizza
In de wandelgang van Metrostation Dijkzigt.
Zou de man van het reclamebureau thuis wel es met zijn vrouw over z'n werk praten?

https://www.facebook.com/wim.deboek


  • Nieuw

  • Reacties